MAHIDOL UNIVERSITY  |  WEBMAIL  |  CONTACT  |  INTRANET
  
TH   ENG 
 
ชื่อหลักสูตร :
ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์
ชื่อปริญญา :
ชื่อเต็ม ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (ภาษาศาสตร์)
 
ชื่อย่อ ศศ.ม. (ภาษาศาสตร์)

          มุ่งศึกษาประเด็นต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับภาษาในสังคมพหุนิยมทางภาษาและวัฒนธรรม ในบริบทของประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นักศึกษาจะได้รับความรู้ทั้งในเชิงทฤษฎีและปฏิบัติ อันจะเป็นเครื่องมือสำหรับการวิจัยทางด้านภาษาศาสตร์ทั้งในภาษาของกลุ่มประชากรที่มีขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ในกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ผู้อพยพและผู้ลี้ภัย ชนเผ่าพื้นเมือง ตลอดจนชุมชนทางวัฒนธรรมต่างๆ ในบริบทของประเทศไทยและภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

          หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ มุ่งสร้างนักวิชาการนักวิจัย และนักปฏิบัติการทางด้านภาษาในสามแนวทาง คือ แนวทางแรกมุ่งตอบสนองต่อนักวิชาการทางภาษาที่ต้องการต่อยอดความรู้เกี่ยวกับการศึกษาภาษาในทางภาษาศาสตร์ทฤษฎี ทั้งนี้เพื่อนำไปพัฒนาการศึกษาทางด้านภาษาไม่ว่าจะเป็นภาษาไทยหรือภาษาต่างประเทศอื่นๆ ที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาประเทศ ทั้งนี้โดยมีพื้นฐานของการวิจัยทางภาษาศาสตร์เป็นส่วนสนับสนุน แนวทางที่สองคือมุ่งสร้างผู้ที่มีความรู้ความเชี่ยวชาญเกี่ยวกับภาษาของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้โดยเฉพาะ เนื่องจากยังเป็นสาขาวิชาที่ยังขาดแคลนอยู่มากในปัจจุบัน และจะยิ่งจำเป็นมากขึ้นเมื่อประเทศไทยเข้าร่วมประชาคมอาเซียนในปี พ.ศ. 2558 แนวทางที่สามคือการสร้างบัณฑิตที่ต้องการประยุกต์ความรู้ทางด้านภาษาศาสตร์ เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาสังคมในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับภาษา ทั้งในแง่การศึกษา การค้นคว้าและฟื้นฟูภาษาที่อยู่ในภาวะวิกฤตต่างๆ ร่วมกับชุมชน ตลอดจนการพัฒนากลุ่มชาติพันธุ์โดยอาศัยภาษาท้องถิ่นเป็นฐาน

          ดังนั้นมหาบัณฑิตจากหลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาภาษาศาสตร์ จึงเป็นผู้มีความรู้ความสามารถทางภาษาศาสตร์ทฤษฎี ภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการพัฒนา มีทักษะในการวิจัยภาษาศาสตร์ ในความหลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรมในประเทศไทย จีน อินเดีย และในภูมิภาคเชียตะวันออกเฉียงใต้ สามารถสร้างองค์ความรู้ด้านภาษาและวัฒนธรรมและเป็นผู้มีคุณธรรม จริยธรรมทั้งวิชาการและวิชาชีพ

 

วิชาเอก : มี 3 วิชาเอก คือ

  1. วิชาเอกภาษาศาสตร์ทฤษฎี 
  2. วิชาเอกภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 
  3. วิชาเอกภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการพัฒนา

วัตถุประสงค์ของหลักสูตร

  1. มีความรู้พื้นฐานทั้งด้านทฤษฎีและด้านปฏิบัติสำหรับการศึกษาวิจัยภาษา ตลอดจนวิธีการต่างๆ ของการใช้ภาษาเพื่อเป็นเครื่องมือในการติดต่อสื่อสาร และมีความรู้ความเข้าใจภาษาของประเทศเพื่อนบ้านและภาษาของกลุ่มชาติพันธุ์ ตลอดจนภาษาไทยถิ่นต่างๆ
  2. รู้จักคิดและนำความรู้ทางด้านภาษาศาสตร์ไปประยุกต์ในแขนงวิชาใกล้เคียง เช่น การเรียนการสอนภาษา การแปล ล่าม การติดต่อสื่อสาร เป็นต้น
  3. ดำเนินการวิจัยทางด้านภาษาศาสตร์แขนงต่างๆ ได้อย่างสอดคล้องกับกรอบมาตรฐานจริยธรรม
  4. ปฏิบัติงานในหน่วยงานและโดยอิสระได้อย่างมีมนุษยสัมพันธ์กับเพื่อนร่วมงานและผู้ที่ต้องติดต่อประสานงานด้วย
  5. ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและทักษะการคำนวณเพื่อสนับสนุนการทำงานและแก้ไขปัญหาในการทำงานได้อย่างเหมาะสม

หลักเกณฑ์ในการประเมินผลนักศึกษา

  1. กฎระเบียบหรือหลักเกณฑ์ในการให้ระดับคะแนน (เกรด)
    การวัดผลและการสำเร็จการศึกษาเป็นไปตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยมหิดลว่าด้วย การศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
  2. กระบวนการทวนสอบมาตรฐานผลสัมฤทธิ์ของนักศึกษา
    มีกระบวนการประเมินผลการทวนสอบมาตรฐานผลสัมฤทธิ์ของนักศึกษาตามมาตรฐานผลการเรียนรู้ แต่ละรายวิชาโดยพิจารณาจากการสอบประมวลความรู้ซึ่งผ่านเกณฑ์ตามมาตรฐานที่กำหนด (ร้อยละ 75 ของแต่ละหมวดวิชา) และพิจารณาจากการทำวิทยานิพนธ์/สารนิพนธ์ของนักศึกษา
  3. เกณฑ์การสำเร็จการศึกษาตามหลักสูตร
    แผน ก แบบ ก 2
    • ใช้เวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรไม่เกิน 5 ปีการศึกษา
    • ต้องศึกษารายวิชาต่างๆ ตามโครงสร้างของหลักสูตรคือ ศึกษารายวิชาไม่น้อยกว่า 27หน่วยกิต และทำวิทยานิพนธ์ 12 หน่วยกิต รวมจำนวนหน่วยกิตที่ต้องศึกษาตลอดหลักสูตร ไม่น้อยกว่า 39 หน่วยกิต โดยต้องได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า 3.00
    • ต้องสอบผ่านภาษาอังกฤษตามเกณฑ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล 
    • ต้องเสนอวิทยานิพนธ์ และสอบวิทยานิพนธ์ผ่านตามข้อบังคับมหาวิทยาลัยมหิดล ว่าด้วยการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา 
    • ผลงานหรือส่วนหนึ่งของผลงานวิทยานิพนธ์จะต้องได้รับการเผยแพร่ หรืออย่างน้อยได้รับการยอมรับให้เผยแพร่ในวารสารหรือสิ่งพิมพ์ทางวิชาการ หรือเสนอต่อที่ประชุมวิชาการที่มีรายงานการประชุม (Proceedings) ตามประกาศบัณฑิตวิทยาลัย
    แผน ข
    • ใช้เวลาในการศึกษาตลอดหลักสูตรไม่เกิน 5 ปีการศึกษา
    • ต้องศึกษารายวิชาต่างๆ ตามโครงสร้างของหลักสูตรคือ ศึกษารายวิชาไม่น้อยกว่า 33 หน่วยกิต และทำสารนิพนธ์ 6 หน่วยกิต รวมจำนวนหน่วยกิตที่ต้องศึกษาตลอดหลักสูตร ไม่น้อยกว่า 39 หน่วยกิต โดยต้องได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า 3.00
    • ต้องสอบผ่านภาษาอังกฤษตามเกณฑ์ของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล 
    • ต้องสอบผ่านการสอบประมวลความรู้ ตามข้อกำหนดของบัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล 
    • ต้องเสนอผลงานการศึกษาอิสระที่เป็นสารนิพนธ์และสอบผ่านตามข้อบังคับมหาวิทยาลัย มหิดลว่าด้วยการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษา
  4. วิทยานิพนธ์
    สามารถประเมินผลจากหัวข้อหลักต่อไปนี้
    • ความก้าวหน้าในการทำวิทยานิพนธ์ที่บันทึกในสมุดให้คำปรึกษาต่อสัปดาห์โดยอาจารย์ที่ปรึกษา
    • การจัดสอบการนำเสนอที่มีอาจารย์สอบไม่ต่ำกว่า 3 คน 
    • ผลงานหรือส่วนหนึ่งของผลงานวิทยานิพนธ์ จะต้องได้รับการยอมรับให้นำเสนอในที่ประชุมนานาชาติ หรือตีพิมพ์ในวารสารวิชาการ ตามประกาศบัณฑิตวิทยาลัย
  5. สารนิพนธ์
    สามารถประเมินผลจากหัวข้อหลักต่อไปนี้
    • ความก้าวหน้าในการทำวิทยานิพนธ์ที่บันทึกในสมุดให้คำปรึกษาต่อสัปดาห์โดยอาจารย์ที่ปรึกษา 
    • การจัดสอบการนำเสนอที่มีอาจารย์สอบไม่ต่ำกว่า 2 คน
  6. หลักเกณฑ์และขั้นตอนการสอบประมวลความรู้ (สำหรับนักศึกษาแผน ข)
    นักศึกษาที่ศึกษาในแผน ข ของหลักสูตรฯ ที่เรียนรายวิชาบังคับครบตามเกณฑ์ของหลักสูตร จะต้องเข้าสอบประมวลความรู้ด้วยข้อเขียนและปากเปล่าในสายวิชาเอกเฉพาะ โดยมีขั้นตอน ดังนี้
    (1) หลักสูตรประกาศกำหนดช่วงวันและเวลาสอบประมวลความรู้ภายในเดือนตุลาคม และมีนาคม
    (2) นักศึกษายื่นแบบฟอร์มแจ้งความประสงค์ขอสอบประมวลความรู้ต่อคณะกรรมการประจำหลักสูตรไม่น้อยกว่า 7-15 วันก่อนวันกำหนดสอบ
    (3) คณะกรรมการประจำหลักสูตรพิจารณาเสนอแต่งตั้งกรรมการสอบประมวลความรู้จำนวน 3-5 ท่าน สำหรับนักศึกษาเป็น รายวิชาเอก
    (4) ประธานคณะกรรมการประจำหลักสูตรเสนอรายชื่อกรรมการสอบประมวลความรู้ต่อคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย โดยผ่าน ผู้อำนวยการสถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย แต่งตั้ง
    (5) คณะกรรมการสอบประมวลความรู้เป็นผู้กำหนดเนื้อหาของการสอบ
    (6) นักศึกษาจะต้องสอบผ่านการสอบประมวลความรู้ข้อเขียน จึงจะมีสิทธิ์เข้าสอบปากเปล่า
    (7) นักศึกษาจะต้องสอบผ่านการสอบประมวลความรู้ทั้งข้อเขียนและปากเปล่า
    (8) นักศึกษาที่สอบประมวลความรู้ไม่ผ่านในครั้งแรกจะต้องสอบใหม่หลังจากการสอบครั้งแรกภายใน 90 วัน หรือตามที่คณะกรรมการกำหนด
    (9) การสอบแก้ตัวจะทำได้ 1 ครั้ง ทั้งการสอบข้อเขียนและการสอบปากเปล่า

โครงสร้างหลักสูตร

แผน ก แบบ ก 2
(หน่วยกิต)
แผน ข
(หน่วยกิต)
(1) หมวดวิชาแกน
12
12
(2) หมวดวิชาบังคับ 
6
6
(3) หมวดวิชาเลือก ไม่น้อยกว่า
9
15
(4) วิทยานิพนธ์
12
-
(5) สารนิพนธ์
-
6
รวมไม่น้อยกว่า
39
39

รายวิชาในหลักสูตร

  1. หมวดวิชาแกน จำนวน 12 หน่วยกิต
    • วภภษ 500 สัทศาสตร์
      อวัยวะที่ใช้ในการออกเสียง สรีรสัทศาสตร์ กลสัทศาสตร์ การออกเสียง การสำเหนียกรู้เสียง และการถ่ายทอดเสียงที่มีในภาษาต่างๆ ลงเป็นสัทอักษร
    • วภภษ 509 วิธีวิจัยภาคสนามทางภาษาศาสตร์
      นำทฤษฎีและวิธีการทางภาษาศาสตร์มาใช้วิเคราะห์ภาษา จริยธรรมในการทำวิจัยภาคสนาม การซักถามภาษา การสัมภาษณ์เกี่ยวกับวัฒนธรรมของผู้บอกภาษา
    • วภภษ 508 การออกภาคสนาม
      การเก็บข้อมูลทางภาษาศาสตร์ในภาคสนาม, การวิเคราะห์ข้อมูล และการเขียนรายงาน
    • วภภษ 504 สัทวิทยา
      ทฤษฎีเรื่องเสียงและวิธีการที่นำทฤษฎีเรื่องเสียงมาวิเคราะห์ระบบเสียงในภาษา ฝึกหัดวิเคราะห์ระบบเสียงโดยใช้ข้อมูลจากภาษาต่างๆ
    • วภภษ 505 วากยสัมพันธ์
      วิเคราะห์วากยสัมพันธ์ตามแนว โครงสร้างทางไวยากรณ์ หน่วยคำ การระบุหน่วยคำ การเรียงหน่วยคำวิภัติปัจจัย หน่วยคำย่อย การระบุหน่วยคำย่อย การกระจายหน่วยคำย่อย การวิเคราะห์คำ วลี อนุพากย์ และประโยค
  2. หมวดวิชาบังคับ จำนวน 6 หน่วยกิต
    วิชาเอกภาษาศาสตร์ทฤษฎี
    • วภภษ 536 อรรถศาสตร์
      ความหมายในภาษา ความหมายระดับคำ ความสัมพันธ์ทางความหมายของคำ ความหมายเชิงอุปลักษณ์และการเปลี่ยนแปลงความหมาย อรรถเขตและโครงสร้างทางความหมายของคลังศัพท์ ความหมายระดับประโยค เอนทิตี เหตุการณ์ ใจความบทบาท เทศะ กาละ การณ์ลักษณะ ทัศนะภาวะ การขยายความหมาย
    • วภภษ 534 ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ
      หลักการวิวัฒนาการเชิงประวัติของภาษา การวิเคราะห์วิวัฒนาการภาษา การเปลี่ยนแปลงของภาษาและวิธีการสืบสร้างภาษา หัวข้ออื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
    วิชาเอกภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
    •  วภภษ 506 ภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์
      ความสัมพันธ์ของภาษาและวัฒนธรรม โครงสร้างคลังศัพท์ของภาษา ภาษาและวัฒนธรรมของกลุ่มชนชาติ ความสัมพันธ์ระหว่างภาษาและพฤติกรรมของมนุษย์ งานสำคัญทางด้านภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
    • วภภษ 532 ภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
      ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางด้านวรรณนาและเปรียบเทียบ ลักษณะเฉพาะและลักษณะร่วมของภาษาในแต่ละตระกูลภาษา
    วิชาเอกภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการพัฒนา
    • วภภษ 525 ภาษาศาสตร์เชิงสังคม
      ภาษาและบริบททางสังคมวัฒนธรรม การแปรภาษา การสัมผัสภาษา ภาวะทวิภาษาและพหุภาษา, ภาษาและอัตลักษณ์ ภาวะวิกฤตทางภาษาและการฟื้นฟูภาษา การปนและการสลับภาษา ภาษาและชุมชน  
    • วภภษ 507 ภาษาศาสตร์การศึกษา
      แนวคิด ทฤษฎี และวิธีการในการประยุกต์ใช้ความรู้ภาษาศาสตร์เพื่อพัฒนาภาษา แนวทางการจัดการเรียนการสอนในฐานะที่เป็นภาษาที่หนึ่ง ภาษาที่สอง หรือภาษาต่างประเทศ การจัดการศึกษาแบบทวิภาษา/ พหุภาษา เน้นการศึกษาภาษาแม่เพื่อเป็นฐานในการรู้หนังสือ การรักษาความ
      หลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรม การเชื่อมโยงสู่ความรู้ในภาษาราชการ/ ภาษาประจำชาติ ภาษานานาชาติ และสาระวิชาต่างๆ นโยบายและการวางแผนทางภาษาเพื่อการศึกษาของกลุ่มประเทศในเอเชีย
  3. หมวดวิชาเลือก แผน ก แบบ ก 2 จำนวน 9 หน่วยกิต / แผน ข จำนวน 15 หน่วยกิต
    วิชาเอกภาษาศาสตร์ทฤษฎี
    • วภภษ 520 วัจนปฏิบัติศาสตร์
      ความสำคัญของบริบทต่อการติดต่อสื่อสาร บทโต้ตอบ สภาวะเกิดก่อน การตีความหมายนัยวัจนกรรม โครงสร้างบทสนทนา ความสัมพันธ์ระหว่างความหมายและวัจนปฏิบัติศาสตร์
    • วภภษ 523 สัมพันธสารวิเคราะห์
      โครงสร้างของสัมพันธสาร การสร้างและการนำเสนอเนื้อความ ศึกษาความสัมพันธ์ของเนื้อความ ศึกษาแบบที่สำคัญๆ ของสัมพันธสาร การศึกษาวิชานี้เกิดจากแนวความคิดที่ว่าสัมพันธสารก็เป็นหน่วยหนึ่งที่สำคัญทางไวยากรณ์นอกเหนือจากที่เป็นคำ ข้อมูลที่นำมาศึกษาในวิชานี้จะมีทั้งที่เป็นภาษาไทย ภาษาอังกฤษ และภาษาต่างๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
    • วภภษ 532 ภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
      ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางด้านวรรณนาและเปรียบเทียบ ลักษณะเฉพาะและลักษณะร่วมของภาษาในแต่ละตระกูลภาษา
    • วภภษ 535 การเขียนและระบบการเขียน
      วิวัฒนาการของการเขียนหนังสือตั้งแต่ยุคเริ่มแรก จากอักษรภาพจนถึงยุคตัวอักษร บรรยายและเปรียบเทียบให้เห็นวิธีการเขียนหนังสือแบบต่างๆ ในโลก กฎเกณฑ์ที่จะใช้อธิบายวิธีและวิวัฒนาการของการเขียนภาษาต่างๆ
    • วภภษ 537 คอมพิวเตอร์และภาษาศาสตร์
      กลไกและวิธีการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ในการเก็บ การประมวลผลความรู้ออกมาด้วยภาษาสัญลักษณ์ แนะนำให้รู้จักดิจิทัลคอมพิวเตอร์ และการตระเตรียมข้อมูลเป็นภาษาพร้อมที่จะนำเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อการวิจัย
    • วภภษ 539 ภาษาศาสตร์กับการสอนภาษา
      ทฤษฎีและปัจจัยทางภาษาศาสตร์ จิตวิทยาภาษาศาสตร์ และภาษาศาสตร์เชิงสังคม การจัดรูปแบบการสอนภาษาที่สองหรือภาษาต่างประเทศให้เหมาะกับคนไทย ทฤษฎีและแนวคิดทางภาษาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ภาษา การประยุกต์ทฤษฎีในการสอนภาษาด้วยวิธีต่างๆ ข้อดี ข้อเสีย และความเป็นไปได้ของการใช้วิธีเหล่านั้นกับผู้เรียนคนไทย ศึกษาหลักการวางนโยบายและหลักสูตรภาษา การจัดรูปกระบวนวิชา
    • วภภษ 543 การทำพจนานุกรม
      ศึกษาในเชิงวิจารณ์เกี่ยวกับทฤษฎีและการศึกษาวิธีการสร้างพจนานุกรมภาษาเดียวและพจนานุกรมสองภาษา พิจารณาถึงปัญหาทั่วๆ ไป ในการสร้างพจนานุกรม
    • วภภษ 695 วิทยาภาษาถิ่น
      ความสัมพันธ์ทางประวัติศาสตร์และภูมิศาสตร์ของท้องถิ่นต่างๆ วิธีการเก็บรวบรวมคำภาษาท้องถิ่น ท้องถิ่นเฉพาะภูมิภาคและการทำแผนที่ภาษาถิ่น เน้นหนักภาษาถิ่นต่างๆ ในประเทศไทยและ/หรือในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
    • *วภภษ 636 การจัดเก็บข้อมูลภาษา
      กระบวนการบันทึกข้อมูลภาษาในชุมชนภาษาใดภาษาหนึ่งด้วยสื่อโสตทัศน์ การถ่ายถอดเสียง การวิเคราะห์ และอธิบายข้อมูล การสร้างคลังข้อมูลภาษาด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการอนุรักษ์และการฟื้นฟูภาษา
    • *วภภษ 540 ภาษาศาสตร์วรรณคดี
      การประยุกต์ทฤษฎีภาษาศาสตร์เพื่อการศึกษาตัวบทวรรณคดี การสื่อความหมายในวรรณคดีกับการสื่อความหมายในภาษา การตีความตัวบทวรรณคดี ร้อยกรองและโครงสร้างทางเสียง ร้อยแก้วโครงสร้างของเรื่องเล่า
    • *วภภษ 696 การวิจัยตามกำหนด
      นักศึกษาแต่ละคนเลือกศึกษาวิจัยหัวข้อที่ตนสนใจภายใต้การแนะนำของอาจารย์ผู้ควบคุมงานวิจัย  
      * รายวิชาใหม่
    วิชาเอกภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการพัฒนา
    • *วภภษ 506 ภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์
      ความสัมพันธ์ของภาษาและวัฒนธรรม โครงสร้างคลังศัพท์ของภาษา ภาษาและวัฒนธรรมของกลุ่มชนชาติ ความสัมพันธ์ระหว่างภาษาและพฤติกรรมของมนุษย์ งานสำคัญทางด้านภาษาศาสตร์ชาติพันธุ์ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
    • *วภภษ 635 ความหลากหลายของกลุ่มชาติพันธุ์ในเอเชีย
      วิถีชีวิต ความเป็นอยู่ ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ ลักษณะทางกายภาพ ภาษา วัฒนธรรม ความเชื่อ สังคม สถานภาพของอัตลักษณ์ของกลุ่มชาติพันธุ์หลักๆ การคงอยู่ การปรับตัว การเปลี่ยนแปลง และการส่งเสริมจากภาครัฐและเอกชนในประเทศอินเดีย จีน และอาเซียน
    • *วภภษ 546 ภาษาในภาวะวิกฤตและการอนุรักษ์ฟื้นฟูความหลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรม
      ลักษณะนิเวศน์ทางภาษาและวัฒนธรรม สภาวะวิกฤตทางภาษา แนวคิดและวิธีการในการฟื้นฟูและธำรงรักษาความหลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรม
    • *วภภษ 547 ภาวะพหุภาษาและการศึกษาแบบพหุภาษา
      แนวคิดทฤษฎีเกี่ยวกับภาวะ พหุภาษา ความสำคัญ ผลกระทบด้านจิตวิทยา สังคมและวัฒนธรรม ยุทธศาสตร์และวิธีการในการจัดการศึกษาแบบทวิภาษาหรือพหุภาษา  
    • วภภษ 689 ภาษาศาสตร์เชิงจิตวิทยา
      หลักการและวิธีการด้านภาษาศาสตร์จิตวิทยา รวมถึงเนื้อหาที่เกี่ยวกับจิตวิทยาเบื้องต้น สัตว์และการเรียนรู้ภาษา ภาษากับสมอง สมรรถนะทางภาษา การเรียนรู้ภาษาของเด็ก ทฤษฎีการเรียนรู้ภาษาแม่ ภาษาที่สองและภาษาต่างประเทศ ภาษา วัฒนธรรมและสากลลักษณ์ ปัจจัยด้านการเรียนรู้ภาษาทางธรรมชาติ (nature) และการเลี้ยงดู (nurture) การประมวลผลทางภาษาและไวยากรณ์ในใจ ความบกพร่องทางภาษา กรณีศึกษาเด็กที่มีความด้อยทางภาษา และภาษามือ
    • วภภษ 632 ภาษาศาสตร์ภาษามือ
      ระบบเสียง ระบบคำ ระบบไวยากรณ์ ความหมาย ภาษาศาสตร์สังคม ประวัติของภาษามือและภาษามือไทย และวัฒนธรรมของคนหูหนวก
    • *วภภษ 548 สัมมนานโยบายและการวางแผนภาษา
      หลักการและความสำคัญของนโยบายและการวางแผนทางภาษา เน้นนโยบายภาษาระดับชาติ นโยบายภาษาเพื่อการศึกษาและสื่อมวลชน การอภิปรายครอบคลุมวิธีการวางแผนและพัฒนาภาษาด้านต่างๆ ในประเทศไทย อาเซี่ยน รวมประเทศอื่นๆในเพื่อการเปรียบเทียบ
    • วภภษ 539 ภาษาศาสตร์กับการสอนภาษา
      ทฤษฎีและปัจจัยทางภาษาศาสตร์ จิตวิทยาภาษาศาสตร์ และภาษาศาสตร์เชิงสังคม การจัดรูปแบบการสอนภาษาที่สองหรือภาษาต่างประเทศให้เหมาะกับคนไทย ทฤษฎีและแนวคิดทางภาษาศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ภาษา การประยุกต์ทฤษฎีในการสอนภาษาด้วยวิธีต่างๆ ข้อดี ข้อเสีย และความเป็นไปได้ของการใช้วิธีเหล่านั้นกับผู้เรียนคนไทย ศึกษาหลักการวางนโยบายและหลักสูตรภาษา การจัดรูปกระบวนวิชา
    • วภภษ 543 การทำพจนานุกรม
      ศึกษาในเชิงวิจารณ์เกี่ยวกับทฤษฎีและการศึกษาวิธีการสร้างพจนานุกรมภาษาเดียวและพจนานุกรมสองภาษา พิจารณาถึงปัญหาทั่วๆ ไป ในการสร้างพจนานุกรม
    • วภภษ 520 วัจนปฏิบัติศาสตร์
      ความสำคัญของบริบทต่อการติดต่อสื่อสาร บทโต้ตอบ สภาวะเกิดก่อน การตีความหมายนัยวัจนกรรม โครงสร้างบทสนทนา ความสัมพันธ์ระหว่างความหมายและวัจนปฏิบัติศาสตร์
    • วภภษ 537 คอมพิวเตอร์และภาษาศาสตร์
      กลไกและวิธีการทำงานของเครื่องคอมพิวเตอร์ในการเก็บ การประมวลผลความรู้ออกมาด้วยภาษาสัญลักษณ์ แนะนำให้รู้จักดิจิทัลคอมพิวเตอร์ และการตระเตรียมข้อมูลเป็นภาษาพร้อมที่จะนำเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อการวิจัย
    • วภภษ 532 ภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
      ภาษาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทางด้านวรรณนาและเปรียบเทียบ ลักษณะเฉพาะและลักษณะร่วมของภาษาในแต่ละตระกูลภาษา
    • *วภภษ 636 การจัดเก็บข้อมูลภาษา
      กระบวนการบันทึกข้อมูลภาษาในชุมชนภาษาใดภาษาหนึ่งด้วยสื่อโสตทัศน์ การถ่ายทอดเสียง การวิเคราะห์ และอธิบายข้อมูล การสร้างคลังข้อมูลภาษาด้วยเทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการอนุรักษ์และการฟื้นฟูภาษา
    • *วภภษ 696 การวิจัยตามกำหนด
      นักศึกษาแต่ละคนเลือกศึกษาวิจัยหัวข้อที่ตนสนใจภายใต้การแนะนำของอาจารย์ผู้ควบคุมงานวิจัย
    • **วพสพ 515 การรับภาษาที่สอง
      พัฒนาการแนวคิดทฤษฎี และกระบวนการเรียนรู้ภาษาที่สอง ปัจจัยต่างๆที่เกี่ยวข้องในการเรียนการสอนภาษาในบริบทสังคมวัฒนธรรมต่างๆ
      * รายวิชาใหม่
      ** นักศึกษาสามารถเลือกรายวิชานี้ได้ ซึ่งอยู่ในหลักสูตรภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการสื่อสารและพัฒนาเอกการสอน
    วิชาเอกภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
    • วภภษ 534 ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ
      หลักการวิวัฒนาการเชิงประวัติของภาษา การวิเคราะห์วิวัฒนาการภาษา การเปลี่ยนแปลงของภาษาและวิธีการสืบสร้างภาษา หัวข้ออื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง
    • วภภษ 536 อรรถศาสตร์
      ความหมายในภาษา ความหมายระดับคำ ความสัมพันธ์ทางความหมายของคำ ความหมายเชิงอุปลักษณ์และการเปลี่ยนแปลงความหมาย อรรถเขตและโครงสร้างทางความหมายของคลังศัพท์ ความหมายระดับประโยค เอนทิตี เหตุการณ์ ใจความบทบาท เทศะ กาละ การณ์ลักษณะ ทัศนะภาวะ การขยายความหมาย
    • วภวษ 637 ภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาพม่า
      ฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษาพม่า วิเคราะห์ระบบเสียง คำ และวากยสัมพันธ์ภาษาพม่า
    • วภวษ 638 เรื่องคัดเฉพาะทางภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาพม่า
      เรื่องที่คัดเลือกเฉพาะด้าน ได้แก่ระบบเสียง ระบบคำ ระบบไวยากรณ์ ความหมายสัมพันธสาร วัจนปฏิบัติ ภาษาศาสตร์สังคม ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ ภาษาและวัฒนธรรมของภาษาพม่า
    • วภวษ 549 ภาษาศาสตร์ตระกูลทิเบต-พม่า
      ลักษณะโครงสร้างของเสียง หน่วยคำ และวากยสัมพันธ์ของภาษาตระกูลทิเบตพม่า โดยเน้นปัญหาที่ปรากฎให้เห็นในโครงสร้างของภาษาปัจจุบัน เช่น พม่า กะเหรี่ยง อะข่า ละหู่ เป็นต้น
    • วภวษ 639 ภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาจีน
      ฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษาจีน วิเคราะห์ระบบเสียง คำ และวากยสัมพันธ์ภาษาจีน
    • วภวษ 645 เรื่องคัดเฉพาะทางภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาจีน
      วิเคราะห์ประวัติและพัฒนาการของภาษาจีนท้องถิ่นแต่ละสำเนียงภาษา วิเคราะห์การแบ่งกลุ่มและความสัมพันธ์ของภาษาจีนท้องถิ่น ระบบเสียง ระบบคำ และไวยากรณ์ของภาษาจีนท้องถิ่น คัดสรรงานวิจัยที่สำคัญของภาษาจีนถิ่น
    • วภวษ 646 ภาษาศาสตร์ตระกูลจีน
      ลักษณะโครงสร้างของเสียง หน่วยคำ และวากยสัมพันธ์ของภาษาในตระกูลจีน โดยเน้นปัญหาที่ปรากฎให้เห็นในโครงสร้างของภาษาต่างๆ ในปัจจุบัน ๗ กลุ่ม ได้แก่ แมนดาริน หวู เซียง กั้น ฮากกา หมิน และ แคนโทนีส
    • วภวษ 647 ภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาเขมร
      ฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษาเขมร วิเคราะห์ระบบเสียง คำ และวากยสัมพันธ์ภาษาเขมร
    • วภวษ 648 เรื่องคัดเฉพาะทางภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาเขมร
      เรื่องที่คัดเลือกเฉพาะด้าน ได้แก่ระบบเสียง ระบบคำ ระบบไวยากรณ์ ความหมาย สัมพันธสาร วัจนปฏิบัติ ภาษาศาสตร์สังคม ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ ภาษาและวัฒนธรรมของภาษาเขมร
    • วภวษ 649 ภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาเวียดนาม
      ฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษาเวียดนาม วิเคราะห์ระบบเสียง คำ และวากยสัมพันธ์ภาษาเวียดนาม  
    • วภวษ 669 เรื่องคัดเฉพาะทางภาษาและภาษาศาสตร์ภาษาเวียดนาม
      เรื่องที่คัดเลือกเฉพาะด้าน ได้แก่ระบบเสียง ระบบคำ ระบบไวยากรณ์ ความหมาย สัมพันธสาร วัจนปฏิบัติ ภาษาศาสตร์สังคม ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ ภาษาและวัฒนธรรมของภาษาเวียดนาม
    • วภวษ 562 ภาษาศาสตร์ตระกูลออสโตรเอเชียติก
      ลักษณะโครงสร้างของเสียง หน่วยคำ และวากยสัมพันธ์ของภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก โดยเน้นปัญหาที่ปรากฎให้เห็นในโครงสร้างของภาษาต่างๆ ในปัจจุบัน เช่น มอญ เขมร ละเวือะ ชอง กูย ญัฮกุร มลาบรี มานิ เป็นต้น
    • วภวษ 677 ภาษาและภาษาศาสตร์ภาษามลายู
      ฟัง พูด อ่าน และเขียนภาษามลายู วิเคราะห์ระบบเสียง คำ และวากยสัมพันธ์ภาษามลายู
    • วภวษ 690 เรื่องคัดเฉพาะทางภาษาและภาษาศาสตร์ภาษามลายู
      เรื่องที่คัดเลือกเฉพาะด้าน ได้แก่ระบบเสียง ระบบคำ ระบบไวยากรณ์ ความหมาย สัมพันธสาร วัจนปฏิบัติ ภาษาศาสตร์สังคม ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ ภาษาและวัฒนธรรมของภาษามลายู
    • วภภษ 566 ภาษาศาสตร์ตระกูลออสโตรนีเซียน
      ลักษณะโครงสร้างของเสียง คำ และวากยสัมพันธ์ของภาษาตระกูลออสโตรนีเซียน เน้นปัญหาที่ปรากฎในภาษาปัจจุบัน โดยเฉพาะภาษามลายู และภาษาอินโดนีเซีย
    • วภภษ 691 เรื่องคัดเฉพาะทางภาษาและภาษาศาสตร์ตระกูลไท-กะได
      เรื่องคัดเฉพาะทางด้าน ระบบเสียง ระบบคำ ระบบไวยากรณ์ ความหมาย สัมพันธสาร
      วัจนปฏิบัติ ภาษาศาสตร์สังคม ภาษาศาสตร์เชิงประวัติ ภาษาและวัฒนธรรมของภาษาตระกูลไท-กะได
    • วภภษ 692 ภาษาศาสตร์ตระกูลไท-กะได
      ลักษณะของภาษาไท-กะได วัตถุประสงค์ของการสืบสร้างภาษาดั้งเดิมอันเป็นภาษาแม่ของภาษาไท-กะได อภิปรายเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างภาษาไท-กะไดกับภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก และตระกูลจีน-ทิเบต
    • *วภวษ 693 ภาษามือไทย 1
      คำศัพท์ ไวยากรณ์ และฝึกทักษะการใช้ภาษามือไทยเพื่อการสื่อสารขั้นพื้นฐาน
    • *วภวษ 694 ภาษามือไทย 2
      คำศัพท์ ไวยากรณ์ และฝึกทักษะการใช้ภาษามือไทยในสถานการณ์ต่าง ๆ
    • วภภษ 632 ภาษาศาสตร์ภาษามือ
      ระบบเสียง ระบบคำ ระบบไวยากรณ์ ความหมาย ภาษาศาสตร์สังคม ประวัติของภาษามือและภาษามือไทย และวัฒนธรรมของคนหูหนวก
    • *วภภษ 696 การวิจัยตามกำหนด
      นักศึกษาแต่ละคนเลือกศึกษาวิจัยหัวข้อที่ตนสนใจภายใต้การแนะนำของอาจารย์ผู้ควบคุมงานวิจัย
      * รายวิชาใหม่
      นอกจากรายวิชาในหมวดวิชาเลือกข้างต้นแล้ว นักศึกษาสามารถเลือกลงทะเบียนเรียนรายวิชาอื่นๆ ที่เปิดสอนในระดับบัณฑิตศึกษาของมหาวิทยาลัยมหิดล หรือจากมหาวิทยาลัยอื่นๆ ตามความสนใจ โดยได้รับความเห็นชอบจากอาจารย์ที่ปรึกษา หรือคณะกรรมการบริหารหลักสูตร
  4. วิทยานิพนธ์ 
    • วภภษ 698 วิทยานิพนธ์ 
      ทำการวิจัยในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับภาษาศาสตร์ด้านภาษาศาสตร์ทฤษฎี หรือภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการพัฒนา หรือด้านภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
  5. สารนิพนธ์
    • วภภษ 697 สารนิพนธ์
      ศึกษาค้นคว้าอิสระและเขียนรายงานการค้นคว้าภายใต้การควบคุมของอาจารย์ที่ปรึกษาในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับภาษาศาสตร์ด้านภาษาศาสตร์ทฤษฎี หรือภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการพัฒนาหรือด้านภาษาศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

คุณสมบัติของผู้เข้าศึกษา

แผน ก แบบ ก 2

    1. สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี หรือกำลังศึกษาอยู่ในภาคเรียนสุดท้ายในระดับปริญญาตรีทุกสาขา
    2. ได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า 2.50
    3. ผู้ที่มีความรู้ภาษาท้องถิ่น หรือภาษาเพื่อนบ้านภาษาใดภาษาหนึ่งจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ 
    4. ผู้ที่มีคุณสมบัตินอกเหนือจากเกณฑ์ข้างต้น อาจได้รับการพิจารณาให้สมัครเข้ารับการคัดเลือกเข้าศึกษา ตามดุลยพินิจของประธานหลักสูตร และคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย

แผน ข

    1. สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีทุกสาขา
    2. ได้แต้มระดับคะแนนเฉลี่ยสะสมไม่ต่ำกว่า 2.50
    3. ผู้ที่มีความรู้ภาษาท้องถิ่น หรือภาษาเพื่อนบ้านภาษาใดภาษาหนึ่งจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษ 
    4. เป็นผู้มีประสบการณ์ทำงานในสาขาที่มีความเกี่ยวข้องกับภาษาไม่น้อยกว่า 3 ปี
    5.  ผู้ที่มีคุณสมบัตินอกเหนือจากเกณฑ์ข้างต้น อาจได้รับการพิจารณาให้สมัครเข้ารับการคัดเลือกเข้าศึกษา ตามดุลยพินิจของประธานหลักสูตร และคณบดีบัณฑิตวิทยาลัย

โครงการวิจัย และโครงการศึกษาอิสระของหลักสูตร 

แนวทางการทำวิจัยและการศึกษาอิสระของหลักสูตรมีดังนี้

  1. การศึกษาภาษาในทางภาษาศาสตร์ทฤษฎี เพื่อพัฒนาการศึกษาทางด้านภาษา โดยมีพื้นฐานของการวิจัยทางภาษาศาสตร์เป็นส่วนสนับสนุน
  2. การศึกษาภาษาของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
  3. การศึกษาเชิงประยุกต์ทางด้านภาษาศาสตร์เพื่อแก้ปัญหาและพัฒนาสังคมในประเด็นที่เกี่ยวข้องกับภาษา

อาชีพที่สามารถประกอบได้หลังสำเร็จการศึกษา

  1. วิทยากรผู้ถ่ายทอดความรู้
  2. นักวิจัย
  3. นักพัฒนา
  4. นักวิชาการประจำหน่วยงาน
  5. นักวิชาการอิสระ และเจ้าหน้าที่ในองค์กรพัฒนาเอกชน (NGO)

ข้อมูลเพิ่มเติม

ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ปัทมา พัฒน์พงษ์
โทรศัพท์ 0-2800-2308-14 ต่อ 3320
โทรสาร 0-2800-2332
Email : pattama.pat@mahidol.ac.th

หรือ หน่วยสนับสนุนการศึกษา
โทรศัพท์ 0-2800-2303, 0-2800-2308-14 ต่อ 3213, 3230
โทรสาร 0-2800-2332